We zijn altijd al zo kwetsbaar
Maar nu merken we het pas
We zijn altijd al onwetend
Over wat er straks nog komt
Maar nu zijn we ons bewuster
Nu wordt het pas opgesomd

 

We zijn altijd al zo nietig
Als een bloempje dat nu bloeit
Maar straks dor wordt en vergeten
Is als daar iets anders groeit
Dat U toch nog naar ons omziet
Is een wonder van formaat
Dat U grote Schepper Koning
Één op één met mensen praat

 

Wie zijn wij? een nietig stofje
Of een kleine korrel zand
Maar ons leven is een kostbaar
Sieraad in Uw vaderhand
Geef ons hoop, geduld, vertrouwen
Eerbied en gepast ontzag
Help ons van elkaar te houden
Want U draagt ons, elke dag